Çocuklarına bakmayan anneye ceza

[hasangoksu1]

Sayın ma_cera,sizinde yorumlarınızı bekliyorum.

[hasangoksu1]

Sayın ma_cera,sizinde yorumlarınızı bekliyorum.

Sanırım forumda bana cevap verecek kimse yok!

[kareem]

hala neyi soruyorsunuz anlayamadım. Bunu mu?

>Eşim evden ayrılalı 60 gün oldu.Bu sürede mahkemenin ara kararında her >pazar günü çocukları alması gerekirken almadı bile.Sorum şu;ayrı yaşama >hakkını elde ettiyse çocuklarına bakmama,onlarla hiç ilgilenmeme bütün bu >işleri bana yıkma hakkını da mı elde etti?İnsana sen ne biçim annesin? diye >sormazlar mı?

Zaten cevap verilmiş. Karınız ayıp etmiş, vicdansızlık etmiş, ama suç işlememiş. Suç olmayacağı için de cezası olmaz. Neden anlamamakta ısrar ediyorsunuz?

[Aslı Güngör]

Sayın hasangoksu1,

Eşinizin evi terk ettiğini ama ortada bir neden olmadığını belirtmişsiniz.
Kişisel düşüncemi sorarsanız ortada hiçbir neden yokken kimse evini ve çocuklarını terk etmez. Belli ki aranızda bir takım sorunlar olmuş ve bu sorunlar nedeni ile de zaten size boşanma davası açmış. Kaldı ki çocuklarını terk etmişte değil, onları görmek için karar çıkartmış olması bile aslında kasıtlı olarak terk etmediği sadece çocukları görme konusunda sizin engellemelerinizle karşılamış olabileceği düşüncesi uyandırdı bende. Öte yandan çocuklarını görme hakkını kullanırken zarar görebileceği düşüncesiyle onları almaya gelmemiş olabilir.

Bence siz sorunları çözmek yerine eşinizi şikayet ederek onu zor durumda bırakmaya çalışıyorsunuz. Madem çocuklarınızı bu kadar düşünüyorsunuz niye anneleriyle barışarak sorunları çözme yoluna gitmedinizde onu şikayet ettiniz. Ve niye sürekli çocuklarınızı kullanarak duygu sömürüsü yapmaya çalışıyorsunuz. Eşiniz hapse girse yada ceza alsa çocuklarınız bundan mutlu mu olacaktır sizce? Yoksa böyle bir nedenle durumları daha da mı zora girer?

Kişisel kanaatim olayları eksik ve taraflı anlattığınız şeklinde.

Ama madem eşinize illaki zarar vermek niyetindesiniz o zaman şöyle söyleyelim. Şikayetinize karşılık eşinizinde ifadesi alınır ve savcı her iki tarafın durumunu değerlendirerek ya takipsizlik kararı verir yada iddianame düzenleyerek dava açar ama sizin soyut anlatımlarınız karşısında bu konuda sağlıklı yorum yapmak mümkün değildir.

[hasangoksu1]

Sayın hasangoksu1,

Eşinizin evi terk ettiğini ama ortada bir neden olmadığını belirtmişsiniz.
Kişisel düşüncemi sorarsanız ortada hiçbir neden yokken kimse evini ve çocuklarını terk etmez. Belli ki aranızda bir takım sorunlar olmuş ve bu sorunlar nedeni ile de zaten size boşanma davası açmış. Kaldı ki çocuklarını terk etmişte değil, onları görmek için karar çıkartmış olması bile aslında kasıtlı olarak terk etmediği sadece çocukları görme konusunda sizin engellemelerinizle karşılamış olabileceği düşüncesi uyandırdı bende. Öte yandan çocuklarını görme hakkını kullanırken zarar görebileceği düşüncesiyle onları almaya gelmemiş olabilir.

Bence siz sorunları çözmek yerine eşinizi şikayet ederek onu zor durumda bırakmaya çalışıyorsunuz. Madem çocuklarınızı bu kadar düşünüyorsunuz niye anneleriyle barışarak sorunları çözme yoluna gitmedinizde onu şikayet ettiniz. Ve niye sürekli çocuklarınızı kullanarak duygu sömürüsü yapmaya çalışıyorsunuz. Eşiniz hapse girse yada ceza alsa çocuklarınız bundan mutlu mu olacaktır sizce? Yoksa böyle bir nedenle durumları daha da mı zora girer?

Kişisel kanaatim olayları eksik ve taraflı anlattığınız şeklinde.

Ama madem eşinize illaki zarar vermek niyetindesiniz o zaman şöyle söyleyelim. Şikayetinize karşılık eşinizinde ifadesi alınır ve savcı her iki tarafın durumunu değerlendirerek ya takipsizlik kararı verir yada iddianame düzenleyerek dava açar ama sizin soyut anlatımlarınız karşısında bu konuda sağlıklı yorum yapmak mümkün değildir.

Sayın Ebru hanım,
Öncelikle değerli yorumlarınız için çok teşekkürler.Karşıdan bakınca ben kötü bir koca gibi görünebilirim.Fakat böyle görünsemde çocukları görmenin yollarını size öğretecek haddim yok.Eşim eğer çocukları görmek istese alır icra memurunu gelirdi.İş bu kadar basittir.Sorunlarımızı konuşarak çok çözmek istedim. Fakat başaramadım.Eşim çok sağlam bir kadındır.Tek kusuru saf kalpli oluşudur.Söylenenlere çabuk inanır.Bizim sorunumuz,eşimin kötü yola düşmüş arkadaşlarıdır.Defalarca kendisine bu kadınlardan zarar gelebileceğini anlatmaya çalışmama rağmen anlamadı.En sonunda da benim kiminle arkadaşlık yapacağıma sen karışamazsın diyerek evi terk etti ve boşanma davası açtı.Aramızda ne tartışma ne dayak yoktu.Zaten çocuklarda ortada birşey yokken gittiği için anneleriyle görüşmüyorlar.Şikayete gelince,belki kanundan çekinirde zorlada olsa çocuklarla iletişim kurar diye yapmıştım ama bir sonuç alamadım.Ceza alacağını anladığım an şikayetten vazgeçerim.Çünkü eşimi o kadar çok seviyorum ki!O'nun kılına zarar gelsin istemem.Bana yol gösterirseniz sevinirim.

[religion]

Hasan Bey, bir foruma yanitimda sunlari soylemistim 'bosanmak isteyen iki insan hakim karsisina ciktiklarinda neden illaki bir yigin sacma sapan gecimsizlik hikayesi anlatip bir de bunlari ispatla mukellef olsun. Iki insanin "bizim birbirimize sevgi ve saygimiz tukendi birlikte yasama azmimizi yitirdik" demeleri yetmeli. Aksi insan haklarina aykiri. Olmamali, olamaz'. Simdi de size birsey soylemek isterim: sizin esinizi sevmeniz veya sevmemeniz sizin sorununuz. Onun sevgisini bunca yil sevgiyle kabul ettiniz. Ne mutlu size. Sevgisizligini de KABUL etme zamaninin geldigi gercegiyle yuzlesiniz lutfen. Zorla mi? Istemiyor. Kirilmayin bu siz de olabilirdiniz. Saygi duyun. Yok arkadaslari boyle kotu, yok cok cabuk herseye kanar. Birakin bunlari. Siz dunyanin en mukemmel insani dahi olsaniz artik BITMIS. Bitmis bitmistir. Karsilikli konusup birsyeleri yeniden yakalama firsatiniz varsa kullanin yok degilse burada bizimle paylastiklariniz belki sizi rahatlatir ancak sonuca bir etkisi olmaz. Diger taraftan cocuklarini gorup gormemek: bu suc degildir. AYIP? Hmm evet bence de oyle ama ne yapilabilir ki? Bu donemde kendinize ve cocuklariniza yapacaginiz en buyuk iyilik 'bitti, simdi onumuze bakalim daha iyi dogruyu yapmak adina nasil bir yasam duzeni oturtmaliyim' demek ve sukunetinizi asla yitirmemektir. Bosanmak, helede 2 cocukla bir baba olarak bas basa kalmak cok yipraticidir. Bilirim cunku ben de aynini yasadim ve yasiyorum. Umurumda mi? Kizimla mutluyum. Mutluyum cunku BITTI ne yapabilirim kararimi cok cabuk alip yasama gecirdim. Cocugum agzim burnum diyene kadar yeni yasam duzeninin icerisinde kendini buldu. Anne ile cocuk arasina girmedim. Iliskilerini duzeltme adina cocuk psik. lerinden yardim dahi aldim ama olmuyor. Sorun cocukta degil ki. Karsi taraf istemiyorsa aralarini yapamazsiniz. Cocuk psik. kizima terapi yaparak anneyi tedavi edemz ki Birakin anne size gelsin yada gelmezse zaten hic olmamiscasina kendi yasaminiza bakin. Deselerseniz cocuklar surekli kanayan yaraya sehip olurlar, buda hic hos degil. Hatta deselemek farkindamisiniz sizin yaranizin da kabuk baglamasini engelliyor. KABUL hersey icin guzel baslangic noktasidir. KABUL EDIN VE YENIDEN BASLAYIN.

[hasangoksu1]

Sayın religion,
Tavsiyeleriniz için teşekkürler.Dediğiniz gibi yara çabuk kapanmıyor.Belkide bittiğini kabullenemiyorumdur.Çünkü o kadar çok seviyorum ki!Fakat yazınızdan sonra bu durumu tekrar değerlendireceğim.Kim bilir belkide çocuklarımla birlikte geçmişe sünger çekip yeni bir hayat kurabiliriz.Çok zor olacak ama sanırım bunu denemenin zamanı geldi.Vedalaşıp ayrılmak galiba en iyisi.Öncelikle size bu yazınız için,sonra da açtığım bu konuya değerli yorumlarını ekleyen dostlara çok teşekkür ederim.Umarım Allah kimseye ayrılık yüzü göstermez.Kalın sağlıcakla.........

[Aslı Güngör]

Sayın hasangoksu1,

Her evlilikte dönem dönem sorunlar yaşanabilmektedir. Tavsiyem herşeye veda etmeden önce eşinizle birlikte bir danışmana başvurmanızdır. Hiçbir annenin çocukları olmadan yaşayabileceğini yada bilereke ve isteyerek ortada bir neden yokken çocuklarını zor durumda bırakacağını sanmıyorum. Eşinizi çok seviyorsanız bunu bize değil ona söyleyin. Uzman yardımı alırsanız yuvanızı tekrar kurtarabilirsiniz. Umarım sizin için herşeyin hayırlısı olur.

[religion]

Sayın hasangoksu1,

........Hiçbir annenin çocukları olmadan yaşayabileceğini yada bilereke ve isteyerek ortada bir neden yokken çocuklarını zor durumda bırakacağını sanmıyorum. .......

Iste kadinlarin en buyuk silahi. Anne mi? Hakim de, savci da, bayanin avukati da bosanmaya calisan adamin KENDI avukati da bu noktada nedense 'OLMAZZZZZZ AMA O ANNEEE' deyip hukuku bir yana birakip haketmedigi halde o bayana her turlu hakki gerekirse zorla vermeye kalkarlar. Arkadaslar cocuklarini kitir kitir kesen, uzerinde izmarit sonduren, acimasizca doven ANNE sayisi baba sayisinin kac kati hic merak ettiniz mi? Etmediyseniz ediniz ve sadece BIYOLOJIK ANNE olmaktan kaynakli 'abuk zubuk haklar ve sevgileri' BAYAN olma vasfi disinda bir vasfi bulunmayan insanlara vermeyin. Objektif olun. Insan oglunun yapamiyacagi sey yoktur. Buna anne ve babalar da dahildir. Cocuklarini gormemesinin bir sebebi vardir ??? Vardir elbet bir sebebi de neden illa HICBIR ANNE BILEREK VE ISTEYEREK COCUKLARINA KARSI YANLIS TUTUM icerisinde bulunamaz dusuncesi boylesine toplumumuzun ruhunun derinliklerine isler onu anliyamam. Sizler avukatsiniz dusunun hele ne davalar gordunuz. Ne anneler ve babalar tanidiniz? Sadece hatiralariniz bir yoklasaniz cumlenizin gereksizligini siz bile hemen kavrarsiniz. Ama o sihirli kelime yok mu. ANNE!!!

Sn.Avukat hanim size de ayni oneriyi getiriyorum. KABULLENIN ve siz de kendinizi bu gereksiz yukten kurtarin. Gerekcesi her ne olursa olsun umurumda degil sonucta o bir anne ve muhatabi cok daha kutsal bir varlik ONUN COCUKLARI. Cocuk soz konusu oldugunda hak vermemiz gereken sahis anne veya babalar degil onlarin tutum ve davranislari sonucu o veya bu sekilde zarar goren COCUKLARDIR. Hukukcular artik, annelerin ne kadar hakli olabileceginine hak vermeyi birakmali ve, COCUKLARIN bu gereksiz verilen haklar sonucu neler cektigini gormelidirler. Aileyi cocuklar kurmaz, dogmaya da onlar karar vermez ebeveynlerin bosanma sebebi de olmazlar. Onlar kurbandir. Gerekce ne olursa olsun ANNE anneligini BABA babaligini unutamaz. Unutana da hak vermeye calisamam. Hosca kalin.

[hasangoksu1]

Sayın Ebru hanım ve Religion,
Bu forumdaki açtığım konuyu ALLAH'A EMANET OLUN diyerek sonlandırmıştım.
Yorumlarınızı görünce tekrar yazmak ihtiyacı duydum.İnanın şu anda her ikinizin yazdıklarını AĞLAYARAK okuyorum.Dün yani 6 martta ilk duruşmamız oldu.Arkadaşlar bir kere çocukları sorsaya!Çalıştığı ve çocuklar bende kaldığı halde birde kendisi için nafaka istemez mi?Hakim bu istemi hemen red etti.Çocuklar içinde 100 ytl ileride tekrar değerlendirilmek üzere tedbir nafakasına hükmetti.İnanın onun bu isteği karşısında ben utandım.Ebru hanım,defalarca eşimle yardım almayı denedim. Fakat eşim kabul etmedi.Üstelik eşim SARA hastasıdır.Sayın Religion,size yüzde yüz katılıyorum.Kadın hakları adı altında kadınlara durup dururken evden ayrılma ve ayrı yaşama hakkı verirdeniz dahası alacağı nafakadan tutun maddi ve manevi tazminat haklarını almalarının önüne engel koymazsanız olacağı budur.
Kadın bu sefer çocuk bakması,ev işi,temizlik işleri hele birde çalışıp para kazanıyorsa hiç birşeyde birşey yokken sadece evlilikten sıkıldığı için çocuklarını dahi terk ederek boşanmak bu kadar kolaylaşınca olan evliliği ve yuvası için çalışıp didinen benim gibi 2 çocukla ortada kalan kocalara oluyor.Bana kadın düşmanı olarak bakabilirsiniz.Fakat yazımı dikkatle okursanız anlayacaksınız.Ben eşimi SARA krizine girdiği zaman gecenin 2'sinde sırtımda 3 km. uzaktaki hastaneye götürdüm.Ama O nankörlük yaptı.Lanet olsun.