Çocuklarına bakmayan anneye ceza

Eşim 18.12.2006 da evi terk etti.Gittiği günden bu yana ne evi nede çocuklarını aramadı sormadı.08.01.2007 tarihinde geçimsizlik nedeniyle boşanma davası açmış.Tebligat elime 19.01.2007 de geçti.Fakat ben 15.01.2007 tarihinde TCK nın 233. maddesine göre Aile hukukundan dogan eğitim, bakım veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmediği ve terk nedeniyle savcılığa şikayet ettim.Eşimin ifadesini aldılar. şimdi bekliyorum. Eşim hala aynı tutumunu sürdürüyor. bu durumda eşim ceza alırmı? yada sonuç ne olur? Forumdaki herkesten yardım istiyorum.Birde ara karar çıkartarak her hafta sonu çocukları görme izni çıkarmış. Fakat mahkemenin bu kararı bana tebliğ edilmedi. Ben geçen hafta çocuklarla şehir dışına çıktım ve eşim göremedi. Göstermediğim için birşey olurmu?Forumdaki hukukçulardan ve ilgilenenlerden acil yardım bekliyorum.LÜTFEN!

Sayın Hasangoksu1;

Savcılığa yapmış olduğunuz şikayetten bir sonuç almanız mümkün değildir. Zira eşinizin evi terk etmesi bir suç teşkil etmemekte.

Eşiniz tarafından sizin aeyhinize açılmış olan boşanma davasın takip edip kendinizi savununuz.

Tedbir kararı sizin yokluğunuzda verilmiş ve size tebliğ edilmemiş ise herhangi bir yaptırım ile karşılaşmazsınız.

Saygılarımla

Verdiğiniz yanıt için teşekkür ederim. Eşimin evi terk etmesinin suç olmadığını biliyorum.Fakat ben eşimi tck nın 233. maddesi gereğince şikayet ettim. Bu maddede bir yıla kadar hapis cezası verilir deniliyor.

Boşanma davası açmakla eşler ayrı yaşamaya hak kazandığından, suçun oluşmayacağı kanaatindeyim.

Hakan bey, yani size göre;boşanma davası açarak ayrı yaşama hakkını elde ettiyse, çocuklara bakmama, onlarla ilgilenmeme hakkını da mı elde etti?

Sayın Hasangoksu1;

İlgili maddenin gerekçesinde suçun oluşabilmesi için terk olgusunun gerçekleşmemiş olması gerektiği belirtilmektedir.

Bu bakımdan da suçun oluşmadığını düşünmekteyim.

Saygılarımla

Hakan bey,yanıtlarınız için teşekkürler.Eşim evden ayrılalı 60 gün oldu.Bu sürede mahkemenin ara kararında her pazar günü çocukları alması gerekirken almadı bile.Sorum şu;ayrı yaşama hakkını elde ettiyse çocuklarına bakmama,onlarla hiç ilgilenmeme bütün bu işleri bana yıkma hakkını da mı elde etti?İnsana sen ne biçim annesin? diye sormazlar mı?Yanıtlarsanız çok memnun olurum.

Annenin çocuklarına ilgisizliğini mahkemede velayeti almak için kullanabilirsiniz. Bir de böyle düşünün. Vicdanen normal bir durum olmasa da kanunen bir suç yok ortada.

Tabii belki de çocukların annesini öyle korkutmuşsunuzdur ki, yüreği kan ağlasa da bağrına taş basıp çocuklarına kavuşmak için boşanma davasının sonuçlanmasını bekliyordur.

Sayın ma_cera,hiç bir zaman eşimi korkutmak gibi bir düşüncem olmadı.Ayrıca çocuklar onunda çocukları.İnsanlar ayrılabilir.Fakat çocukların günahı ne?Bu durumu onlara hissettirmemeye çalışsak daha iyi değilmi?Hem ortada boşanmayı gerektirecek bir durumda yok.Çocuklarda buna bir anlam veremiyor.çocuklarım 12 ve 8 yaşinda.Artık bazı şeylere akılları eriyor.Evse ne kavga nede gürültü yokken eşim neden böyle bir şeye kalkıştı çocuklarda şaşırıyor.Bu yazılanları okuyanlar eşimin hayatında başka biri olduğunu düşünebilirler.Fakat buda mümkün deyil.Ona güvenim tamdır.Bu ilgisizliği velayette tabiki kullanacağım.

Hakan bey,yanıtlarsanız sevinirim.

Sayın ma_cera,sizinde yorumlarınızı bekliyorum.

Alıntı:

---

hasangoksu1 rumuzlu üyeden alıntı

Sayın ma_cera,sizinde yorumlarınızı bekliyorum.

---

Sanırım forumda bana cevap verecek kimse yok!

hala neyi soruyorsunuz anlayamadım. Bunu mu?

>Eşim evden ayrılalı 60 gün oldu.Bu sürede mahkemenin ara kararında her >pazar günü çocukları alması gerekirken almadı bile.Sorum şu;ayrı yaşama >hakkını elde ettiyse çocuklarına bakmama,onlarla hiç ilgilenmeme bütün bu >işleri bana yıkma hakkını da mı elde etti?İnsana sen ne biçim annesin? diye >sormazlar mı?

Zaten cevap verilmiş. Karınız ayıp etmiş, vicdansızlık etmiş, ama suç işlememiş. Suç olmayacağı için de cezası olmaz. Neden anlamamakta ısrar ediyorsunuz?

Sayın hasangoksu1,

Eşinizin evi terk ettiğini ama ortada bir neden olmadığını belirtmişsiniz.
Kişisel düşüncemi sorarsanız ortada hiçbir neden yokken kimse evini ve çocuklarını terk etmez. Belli ki aranızda bir takım sorunlar olmuş ve bu sorunlar nedeni ile de zaten size boşanma davası açmış. Kaldı ki çocuklarını terk etmişte değil, onları görmek için karar çıkartmış olması bile aslında kasıtlı olarak terk etmediği sadece çocukları görme konusunda sizin engellemelerinizle karşılamış olabileceği düşüncesi uyandırdı bende. Öte yandan çocuklarını görme hakkını kullanırken zarar görebileceği düşüncesiyle onları almaya gelmemiş olabilir.

Bence siz sorunları çözmek yerine eşinizi şikayet ederek onu zor durumda bırakmaya çalışıyorsunuz. Madem çocuklarınızı bu kadar düşünüyorsunuz niye anneleriyle barışarak sorunları çözme yoluna gitmedinizde onu şikayet ettiniz. Ve niye sürekli çocuklarınızı kullanarak duygu sömürüsü yapmaya çalışıyorsunuz. Eşiniz hapse girse yada ceza alsa çocuklarınız bundan mutlu mu olacaktır sizce? Yoksa böyle bir nedenle durumları daha da mı zora girer?

Kişisel kanaatim olayları eksik ve taraflı anlattığınız şeklinde.

Ama madem eşinize illaki zarar vermek niyetindesiniz o zaman şöyle söyleyelim. Şikayetinize karşılık eşinizinde ifadesi alınır ve savcı her iki tarafın durumunu değerlendirerek ya takipsizlik kararı verir yada iddianame düzenleyerek dava açar ama sizin soyut anlatımlarınız karşısında bu konuda sağlıklı yorum yapmak mümkün değildir.

Alıntı:

---

Av.Hanife Ebru Öztürk rumuzlu üyeden alıntı

Sayın hasangoksu1,

Eşinizin evi terk ettiğini ama ortada bir neden olmadığını belirtmişsiniz.
Kişisel düşüncemi sorarsanız ortada hiçbir neden yokken kimse evini ve çocuklarını terk etmez. Belli ki aranızda bir takım sorunlar olmuş ve bu sorunlar nedeni ile de zaten size boşanma davası açmış. Kaldı ki çocuklarını terk etmişte değil, onları görmek için karar çıkartmış olması bile aslında kasıtlı olarak terk etmediği sadece çocukları görme konusunda sizin engellemelerinizle karşılamış olabileceği düşüncesi uyandırdı bende. Öte yandan çocuklarını görme hakkını kullanırken zarar görebileceği düşüncesiyle onları almaya gelmemiş olabilir.

Bence siz sorunları çözmek yerine eşinizi şikayet ederek onu zor durumda bırakmaya çalışıyorsunuz. Madem çocuklarınızı bu kadar düşünüyorsunuz niye anneleriyle barışarak sorunları çözme yoluna gitmedinizde onu şikayet ettiniz. Ve niye sürekli çocuklarınızı kullanarak duygu sömürüsü yapmaya çalışıyorsunuz. Eşiniz hapse girse yada ceza alsa çocuklarınız bundan mutlu mu olacaktır sizce? Yoksa böyle bir nedenle durumları daha da mı zora girer?

Kişisel kanaatim olayları eksik ve taraflı anlattığınız şeklinde.

Ama madem eşinize illaki zarar vermek niyetindesiniz o zaman şöyle söyleyelim. Şikayetinize karşılık eşinizinde ifadesi alınır ve savcı her iki tarafın durumunu değerlendirerek ya takipsizlik kararı verir yada iddianame düzenleyerek dava açar ama sizin soyut anlatımlarınız karşısında bu konuda sağlıklı yorum yapmak mümkün değildir.

---

Sayın Ebru hanım,
Öncelikle değerli yorumlarınız için çok teşekkürler.Karşıdan bakınca ben kötü bir koca gibi görünebilirim.Fakat böyle görünsemde çocukları görmenin yollarını size öğretecek haddim yok.Eşim eğer çocukları görmek istese alır icra memurunu gelirdi.İş bu kadar basittir.Sorunlarımızı konuşarak çok çözmek istedim. Fakat başaramadım.Eşim çok sağlam bir kadındır.Tek kusuru saf kalpli oluşudur.Söylenenlere çabuk inanır.Bizim sorunumuz,eşimin kötü yola düşmüş arkadaşlarıdır.Defalarca kendisine bu kadınlardan zarar gelebileceğini anlatmaya çalışmama rağmen anlamadı.En sonunda da benim kiminle arkadaşlık yapacağıma sen karışamazsın diyerek evi terk etti ve boşanma davası açtı.Aramızda ne tartışma ne dayak yoktu.Zaten çocuklarda ortada birşey yokken gittiği için anneleriyle görüşmüyorlar.Şikayete gelince,belki kanundan çekinirde zorlada olsa çocuklarla iletişim kurar diye yapmıştım ama bir sonuç alamadım.Ceza alacağını anladığım an şikayetten vazgeçerim.Çünkü eşimi o kadar çok seviyorum ki!O'nun kılına zarar gelsin istemem.Bana yol gösterirseniz sevinirim.

Hasan Bey, bir foruma yanitimda sunlari soylemistim 'bosanmak isteyen iki insan hakim karsisina ciktiklarinda neden illaki bir yigin sacma sapan gecimsizlik hikayesi anlatip bir de bunlari ispatla mukellef olsun. Iki insanin "bizim birbirimize sevgi ve saygimiz tukendi birlikte yasama azmimizi yitirdik" demeleri yetmeli. Aksi insan haklarina aykiri. Olmamali, olamaz'. Simdi de size birsey soylemek isterim: sizin esinizi sevmeniz veya sevmemeniz sizin sorununuz. Onun sevgisini bunca yil sevgiyle kabul ettiniz. Ne mutlu size. Sevgisizligini de KABUL etme zamaninin geldigi gercegiyle yuzlesiniz lutfen. Zorla mi? Istemiyor. Kirilmayin bu siz de olabilirdiniz. Saygi duyun. Yok arkadaslari boyle kotu, yok cok cabuk herseye kanar. Birakin bunlari. Siz dunyanin en mukemmel insani dahi olsaniz artik BITMIS. Bitmis bitmistir. Karsilikli konusup birsyeleri yeniden yakalama firsatiniz varsa kullanin yok degilse burada bizimle paylastiklariniz belki sizi rahatlatir ancak sonuca bir etkisi olmaz. Diger taraftan cocuklarini gorup gormemek: bu suc degildir. AYIP? Hmm evet bence de oyle ama ne yapilabilir ki? Bu donemde kendinize ve cocuklariniza yapacaginiz en buyuk iyilik 'bitti, simdi onumuze bakalim daha iyi dogruyu yapmak adina nasil bir yasam duzeni oturtmaliyim' demek ve sukunetinizi asla yitirmemektir. Bosanmak, helede 2 cocukla bir baba olarak bas basa kalmak cok yipraticidir. Bilirim cunku ben de aynini yasadim ve yasiyorum. Umurumda mi? Kizimla mutluyum. Mutluyum cunku BITTI ne yapabilirim kararimi cok cabuk alip yasama gecirdim. Cocugum agzim burnum diyene kadar yeni yasam duzeninin icerisinde kendini buldu. Anne ile cocuk arasina girmedim. Iliskilerini duzeltme adina cocuk psik. lerinden yardim dahi aldim ama olmuyor. Sorun cocukta degil ki. Karsi taraf istemiyorsa aralarini yapamazsiniz. Cocuk psik. kizima terapi yaparak anneyi tedavi edemz ki :) Birakin anne size gelsin yada gelmezse zaten hic olmamiscasina kendi yasaminiza bakin. Deselerseniz cocuklar surekli kanayan yaraya sehip olurlar, buda hic hos degil. Hatta deselemek farkindamisiniz sizin yaranizin da kabuk baglamasini engelliyor. KABUL hersey icin guzel baslangic noktasidir. KABUL EDIN VE YENIDEN BASLAYIN.

Sayın religion,
Tavsiyeleriniz için teşekkürler.Dediğiniz gibi yara çabuk kapanmıyor.Belkide bittiğini kabullenemiyorumdur.Çünkü o kadar çok seviyorum ki!Fakat yazınızdan sonra bu durumu tekrar değerlendireceğim.Kim bilir belkide çocuklarımla birlikte geçmişe sünger çekip yeni bir hayat kurabiliriz.Çok zor olacak ama sanırım bunu denemenin zamanı geldi.Vedalaşıp ayrılmak galiba en iyisi.Öncelikle size bu yazınız için,sonra da açtığım bu konuya değerli yorumlarını ekleyen dostlara çok teşekkür ederim.Umarım Allah kimseye ayrılık yüzü göstermez.Kalın sağlıcakla.........

Sayın hasangoksu1,

Her evlilikte dönem dönem sorunlar yaşanabilmektedir. Tavsiyem herşeye veda etmeden önce eşinizle birlikte bir danışmana başvurmanızdır. Hiçbir annenin çocukları olmadan yaşayabileceğini yada bilereke ve isteyerek ortada bir neden yokken çocuklarını zor durumda bırakacağını sanmıyorum. Eşinizi çok seviyorsanız bunu bize değil ona söyleyin. Uzman yardımı alırsanız yuvanızı tekrar kurtarabilirsiniz. Umarım sizin için herşeyin hayırlısı olur.

Alıntı:

---

Av.Hanife Ebru Öztürk rumuzlu üyeden alıntı

Sayın hasangoksu1,

........Hiçbir annenin çocukları olmadan yaşayabileceğini yada bilereke ve isteyerek ortada bir neden yokken çocuklarını zor durumda bırakacağını sanmıyorum. .......

---

Iste kadinlarin en buyuk silahi. Anne mi? Hakim de, savci da, bayanin avukati da bosanmaya calisan adamin KENDI avukati da bu noktada nedense 'OLMAZZZZZZ AMA O ANNEEE' deyip hukuku bir yana birakip haketmedigi halde o bayana her turlu hakki gerekirse zorla vermeye kalkarlar. Arkadaslar cocuklarini kitir kitir kesen, uzerinde izmarit sonduren, acimasizca doven ANNE sayisi baba sayisinin kac kati hic merak ettiniz mi? Etmediyseniz ediniz ve sadece BIYOLOJIK ANNE olmaktan kaynakli 'abuk zubuk haklar ve sevgileri' BAYAN olma vasfi disinda bir vasfi bulunmayan insanlara vermeyin. Objektif olun. Insan oglunun yapamiyacagi sey yoktur. Buna anne ve babalar da dahildir. Cocuklarini gormemesinin bir sebebi vardir ??? Vardir elbet bir sebebi de neden illa HICBIR ANNE BILEREK VE ISTEYEREK COCUKLARINA KARSI YANLIS TUTUM icerisinde bulunamaz dusuncesi boylesine toplumumuzun ruhunun derinliklerine isler onu anliyamam. Sizler avukatsiniz dusunun hele ne davalar gordunuz. Ne anneler ve babalar tanidiniz? Sadece hatiralariniz bir yoklasaniz cumlenizin gereksizligini siz bile hemen kavrarsiniz. Ama o sihirli kelime yok mu. ANNE!!!

Sn.Avukat hanim size de ayni oneriyi getiriyorum. KABULLENIN :) ve siz de kendinizi bu gereksiz yukten kurtarin. Gerekcesi her ne olursa olsun umurumda degil sonucta o bir anne ve muhatabi cok daha kutsal bir varlik ONUN COCUKLARI. Cocuk soz konusu oldugunda hak vermemiz gereken sahis anne veya babalar degil onlarin tutum ve davranislari sonucu o veya bu sekilde zarar goren COCUKLARDIR. Hukukcular artik, annelerin ne kadar hakli olabileceginine hak vermeyi birakmali ve, COCUKLARIN bu gereksiz verilen haklar sonucu neler cektigini gormelidirler. Aileyi cocuklar kurmaz, dogmaya da onlar karar vermez ebeveynlerin bosanma sebebi de olmazlar. Onlar kurbandir. Gerekce ne olursa olsun ANNE anneligini BABA babaligini unutamaz. Unutana da hak vermeye calisamam. Hosca kalin.

Sayın Ebru hanım ve Religion,
Bu forumdaki açtığım konuyu ALLAH'A EMANET OLUN diyerek sonlandırmıştım.
Yorumlarınızı görünce tekrar yazmak ihtiyacı duydum.İnanın şu anda her ikinizin yazdıklarını AĞLAYARAK okuyorum.Dün yani 6 martta ilk duruşmamız oldu.Arkadaşlar bir kere çocukları sorsaya!Çalıştığı ve çocuklar bende kaldığı halde birde kendisi için nafaka istemez mi?Hakim bu istemi hemen red etti.Çocuklar içinde 100 ytl ileride tekrar değerlendirilmek üzere tedbir nafakasına hükmetti.İnanın onun bu isteği karşısında ben utandım.Ebru hanım,defalarca eşimle yardım almayı denedim. Fakat eşim kabul etmedi.Üstelik eşim SARA hastasıdır.Sayın Religion,size yüzde yüz katılıyorum.Kadın hakları adı altında kadınlara durup dururken evden ayrılma ve ayrı yaşama hakkı verirdeniz dahası alacağı nafakadan tutun maddi ve manevi tazminat haklarını almalarının önüne engel koymazsanız olacağı budur.
Kadın bu sefer çocuk bakması,ev işi,temizlik işleri hele birde çalışıp para kazanıyorsa hiç birşeyde birşey yokken sadece evlilikten sıkıldığı için çocuklarını dahi terk ederek boşanmak bu kadar kolaylaşınca olan evliliği ve yuvası için çalışıp didinen benim gibi 2 çocukla ortada kalan kocalara oluyor.Bana kadın düşmanı olarak bakabilirsiniz.Fakat yazımı dikkatle okursanız anlayacaksınız.Ben eşimi SARA krizine girdiği zaman gecenin 2'sinde sırtımda 3 km. uzaktaki hastaneye götürdüm.Ama O nankörlük yaptı.Lanet olsun.

Sayın hasangoksu1,

Anladığım kadarıyla yaşadığınız olaylar nedeniyle oldukça sıkıntılı bir dönem geçirmektesiniz.

Yalnız merak ettiğim bir şey var. Eşiniz çalışıyormuş. Şimdiye kadar size iki çocuk vermiş ve bu çocuklarla birlikte hem çalışmış hemde ev işlerine bakmış. Siz onun yaptığı tüm bu fedakarlıklara bir kaç ay bile dayanamıyor ve hemen arkasından şikayet etmeyi gerekli görüyorken, ondan neden böyle bir sorumluluğu hayatının sonuna kadar devam ettirmesini istiyorsunuz? Eşiniz belli ki evlilikten değil evliliğin getirdiği sorumluluklardan yorulmuş. Ve belki de arkadaşları yüzünden onu yargılamanızdan ve anlayamamanızdan. Hiç düşündünüz mü onunda bir aklı var ve belki arkadaşları sizin gördüğünüz kadar kötü birileri değildi. Belki arkadaşlarına kanıp gitmedi de sizin onu sürekli "düşünmekten yoksun biriymiş gibi" değerlendirmenizden ve anlayamamanızdan yoruldu.

Bu arada Sayın religion,

Sizin bahsettiğiniz annelerin çok istisnai olduğunu belirtmek isterim. Kaldı ki sizin yaşadığınız olayla başkalarının yaşadıkları olaylar her zaman bir değildir. O yüzden genelleme yapmamanızda fayda var. Diğer yandan benim yaşadığım olayların hiçbirinde anneler evlatlarına karşı "hain" değildi. Bana kalırsa bizzat içinde bulunmadığımız olaylar hakkında kesin yargılara varmak hiçbir zaman doğru değildir. Belki yorum yapılabilir ama yargıya ulaşılamaz. Tıpkı bu olaylarda olduğu gibi. Ben varsayımlarla hareket ediyorum. Size de bu yönde hareket etmenizi en azından şu anda hassas durumda bulunan insanları yanlış düşünmeye sevketmemenizi tavsiye ederim.

Alıntı:

---

Av.Hanife Ebru Öztürk rumuzlu üyeden alıntı

Sayın hasangoksu1,

Anladığım kadarıyla yaşadığınız olaylar nedeniyle oldukça sıkıntılı bir dönem geçirmektesiniz.

Yalnız merak ettiğim bir şey var. Eşiniz çalışıyormuş. Şimdiye kadar size iki çocuk vermiş ve bu çocuklarla birlikte hem çalışmış hemde ev işlerine bakmış. Siz onun yaptığı tüm bu fedakarlıklara bir kaç ay bile dayanamıyor ve hemen arkasından şikayet etmeyi gerekli görüyorken, ondan neden böyle bir sorumluluğu hayatının sonuna kadar devam ettirmesini istiyorsunuz? Eşiniz belli ki evlilikten değil evliliğin getirdiği sorumluluklardan yorulmuş. Ve belki de arkadaşları yüzünden onu yargılamanızdan ve anlayamamanızdan. Hiç düşündünüz mü onunda bir aklı var ve belki arkadaşları sizin gördüğünüz kadar kötü birileri değildi. Belki arkadaşlarına kanıp gitmedi de sizin onu sürekli "düşünmekten yoksun biriymiş gibi" değerlendirmenizden ve anlayamamanızdan yoruldu.

Bu arada Sayın religion,

Sizin bahsettiğiniz annelerin çok istisnai olduğunu belirtmek isterim. Kaldı ki sizin yaşadığınız olayla başkalarının yaşadıkları olaylar her zaman bir değildir. O yüzden genelleme yapmamanızda fayda var. Diğer yandan benim yaşadığım olayların hiçbirinde anneler evlatlarına karşı "hain" değildi. Bana kalırsa bizzat içinde bulunmadığımız olaylar hakkında kesin yargılara varmak hiçbir zaman doğru değildir. Belki yorum yapılabilir ama yargıya ulaşılamaz. Tıpkı bu olaylarda olduğu gibi. Ben varsayımlarla hareket ediyorum. Size de bu yönde hareket etmenizi en azından şu anda hassas durumda bulunan insanları yanlış düşünmeye sevketmemenizi tavsiye ederim.

---

Sayın Ebru hanım,
Eşim çalışmaya başlayalı 6 ay oldu.Çalışmaya başladıktan sonra ve önce çamaşır,bulaşık evin temizliği dahil çocuklarla beraber ben yapardık.Buna şahitlerim birkaç aile dostumuz ve çocuklar mahkemede de şahitlik yapacaklar.Ev işlerinden bıkacak bir sebebi yok çünkü zaten yapmıyordu.Arkadaşlarının kötü olmadığına gelince;bu kadınlar,randevu ile çalışan,yol kenarlarında (özür dilerim) iş tutan kadınlardır.Dahası eşimin çalıştığı otelde iş tutan kadınlardır.Bu söylediklerime bizzat ben şahit oldum.Zira gözümle görmeden kolay kolay inanmam.Elinde oklavayla çocukların başina dikilerek temizlik yaptıran kadından daha ne beklersiniz?Ellerine iğneyi verip 8 ve 12 yaşındaki çocuklara döve döve söküklerini diktiren bir kadını mı savunuyorsunuz?
Sayın religion'un söylediklerine aynen katılıyor ve destekliyorum.Ailesine bağlı ve çocukları için çabalayan kadınlar her zaman baş tacıdır.Gerisinin hele eşim gibilerin canı cehenneme.

Sayın hasangoksu1;
Hukuki anlamda bilgi alabilmek adına, sorununuzu burada dile getirdiniz. Anlayamadığınız durumlarda tekrar tekrar sorup yanıtlar aldınız, kendi adınıza (davanızda, her ne ise..) haklı olabilirsiniz bu apayrı bir şey hatta burada eşinizle uzlaşabilmeniz temennisi ile fazlasıyla güzel yanıtlar verilmiş. Sırf iyi niyet adına böylesine güzel ve hatta bir çok kişi için yararlı olabilecek temennilerini esirgemeyen, hiç üşenmeden yardım elini uzatan Sayın Av.Hanife Ebru Öztürk'e ve diğer üye arkadaşlara; rahatlıkla bir teşekkürü bile çok görebiliyorsanız, bence de biraz daha düşünmelisiniz. Burada kimsenin eşinizi tanıdığı veya savunduğu bir durum göremiyorum. Ancak, her verilen yanıtta çok iyi niyetli, yardımsever ve değerli insanların değerli yorumlarını görebiliyorum.

Doğru kararlar alabilmeniz dileği ile...

Saygılarımla.

Sayın hasangoksu1,

Sizi anlamakta inanın zorlanmaya başladım. Çünkü ilk olarak "eşim çocuklarına bakmıyor, onların anneye ihtiyacı var, çocuklarımı ve beni bırakıp gitti" dediniz.

İkinci olarak "eşimi çok seviyorum, barışmak istiyorum ama yanaşmıyor, çocuklarını da görmeye gelmedi" dediniz.

Şimdi ise "Elinde oklavayla çocukların başina dikilerek temizlik yaptıran kadından daha ne beklersiniz? Ellerine iğneyi verip 8 ve 12 yaşındaki çocuklara döve döve söküklerini diktiren bir kadın, zaten ev işi de yapmıyordu" diyorsunuz.

Kusura bakmayın ama sözlerinizin hiç biri birbirini tutmuyor.

Madem eşiniz bu kadar kötü bir insan niye barışmak istiyorsunuz ve niye çocuklarıyla ilgilensin diye şikayet ettiniz. Eşiniz çocuklarına bu kadar kötü davranan biriyse, çocukların yanında yanında olmasından çok, uzağında durması daha hayırlı değil midir? En azından sürekli annelerinden şiddet gören çocuklarınızın, anneleri yokken psikolojileri bozulmaz. Belli ki çocuklarınız zaten anne sevgisini pek tadabilmiş değiller.

Ya da eşiniz sizin taleplerinizi yerine getirmedi ve kendi kararlarını kendisi verdi diye artık "kötü insan, kötü anne" mi oldu.

Olaylar anlattığınız gibiyse bırakın o zaman eşiniz istediği hayatı yaşasın, sonuçta belli bir olgunluğa sahip olmuş ve yaşadıklarının farkında olan, sorumluluklarını yerine getirmemek konusunda ısrarcı davranan bir insanı, daha fazla burada kötülemenin anlamı yok. Çünkü biz onu temiz, günahlarından arınmış ve sorumluluk sahibi olan bir insan olarak size geri veremeyiz. Siz de bu kadar kötü bir annenin ve ev kadınının, hiç olmazsa çocuklarınızı sağ salim bırakıp gittiği için şükredin ve çocuklarınıza sahip çıkıp yeni bir hayat kurun.

Alıntı:

---

Av.Hanife Ebru Öztürk rumuzlu üyeden alıntı

Size de bu yönde hareket etmenizi en azından şu anda hassas durumda bulunan insanları yanlış düşünmeye sevketmemenizi tavsiye ederim.

---

Farkindaysaniz ben de oyle yaptim. Lutfen kendinize ve cocuklariniza bir an once duzenli bir yasam kurun bitmis bitmistir daha fazla kendinizi de cocuklarinizi da yipratmayin dedim. Yanlis davranislarda bulunabilen annelerin de var olabilecegini vurguladim. Diger taraftan tek genellemem siz hukukcularin olay KADIN oldugunda neden kafalarinizi kuma gomdugunuzu anliyamamak adinaydi. Bunun yanlis oldugunu ister kabul edin ister etmeyin ancak size en guzel ornegi yine hukuki.net forumlarindan vereyim. Bakin bakalim bosanma esnasinda bayanlarin hakli haksiz kanunlarca korunmaya calisilmasi sonucu MADUR olan erkek uyelerin isyanlari ne durumda. Sadece forumlari biraz dikkatle okumaniz bile yeterli. Erkek oldugum icin boyle dusunuyorum? Tamam oyle olsun ama butun erkekler haksizliga ugradigini dusunurken kadinlardan neden ses cikmaz? Bizler mi paronoyagiz yoksa hakkatten kadinlarin madur olmamasi icin ugrasizken hukukcular ipin ucunu kaciriyor ve durum ERKEKLERE HAKSIZLIk duzeyine mi variyor? Buna da adalet diyoruz ve uyarilara ragmen yaptigimiz adaletsizligi goremiyor olabilir miyiz? Kadin veya erkek lutfen sadece adil olalim yeter. ADALET tek vurguladigim bu.

Alıntı:

---

religion rumuzlu üyeden alıntı

Farkindaysaniz ben de oyle yaptim. Lutfen kendinize ve cocuklariniza bir an once duzenli bir yasam kurun bitmis bitmistir daha fazla kendinizi de cocuklarinizi da yipratmayin dedim. Yanlis davranislarda bulunabilen annelerin de var olabilecegini vurguladim. Diger taraftan tek genellemem siz hukukcularin olay KADIN oldugunda neden kafalarinizi kuma gomdugunuzu anliyamamak adinaydi. Bunun yanlis oldugunu ister kabul edin ister etmeyin ancak size en guzel ornegi yine hukuki.net forumlarindan vereyim. Bakin bakalim bosanma esnasinda bayanlarin hakli haksiz kanunlarca korunmaya calisilmasi sonucu MADUR olan erkek uyelerin isyanlari ne durumda. Sadece forumlari biraz dikkatle okumaniz bile yeterli. Erkek oldugum icin boyle dusunuyorum? Tamam oyle olsun ama butun erkekler haksizliga ugradigini dusunurken kadinlardan neden ses cikmaz? Bizler mi paronoyagiz yoksa hakkatten kadinlarin madur olmamasi icin ugrasizken hukukcular ipin ucunu kaciriyor ve durum ERKEKLERE HAKSIZLIk duzeyine mi variyor? Buna da adalet diyoruz ve uyarilara ragmen yaptigimiz adaletsizligi goremiyor olabilir miyiz? Kadin veya erkek lutfen sadece adil olalim yeter. ADALET tek vurguladigim bu.

---

Ebru hanım,
Eşim, ne olursa olsun çok sevdiğim eşim ve çocuklarımın annesi.Bu güne kadar belki düzelir diye çaba sarf ettim, ediyorumda.Fakat sayın religion'un söylediklerinden sonra bazı şeylerin farkına vardım.Evet bitmiş bitmiştir.Canı cehenneme deyip onu Allah'a havale ettim.Hakim çocuklara nafakasını bağladı.Dava reddedilecek büyük bir ihtimalle.Sonrasında maddi manevi tazminat davası da açacağım.Bu durumu kendisi yarattı sonuçlarına da katlansın.Biz çocuklarla mutlu olmaya çalışıyoruz olacağız da.Ne hali varsa görsün.İnanın sevgiye ihanet ettiği için düşse bir tekmede ben vururum.Bunu hak etti.Çünkü çocuklardaki ve bendeki sevgi artık kin ve nefrete dönüşüyor.Bunu nasıl başardı anlayamadım.Bizden uzak Allah'a yakın olsun.