| commodore1tr |
Bir padişah acemi bir köle ile gemiye binmişti. Köle hiç deniz
görmemiş,
geminin mihnetini tatmamıştı. Ağlamaya, inlemeye başladı. Tir tir
titriyordu. Avutmak için çok uğraştılar, ama bir türlü sakinleşmedi.
Padişahın keyfi kaçtı. Herkes aciz bir vaziyetteyken gemide bulunan
yaslı
bir adam padişahın huzuruna çıktı, 'Müsaade buyurursanız ben onu
sustururum'
dedi. Padişah da 'Lütfetmiş olursunuz' dedi. Yaslı adam emretti,
köleyi
denize attılar. Köle birkaç kere suya battı çıktı. Sonra saçından
yakaladılar, gemiden tarafa çektiler. Köle gemiye yaklaşınca iki eliyle
dümene asıldı, oradan gemiye çıktı, bir köşede uslu uslu oturmaya
başladı.
Yaşlı adamın yaptığı iş padişahı hayrete düşürdü, 'Bu isteki hikmet
nedir'
diye sordu. Yaslı adam cevap verdi: ''Köle evvelce suya batmayı
tatmamıştı.
Gemideki selâmetin kıymetini bilmiyordu. İşte huzur ve saadet de
böyledir,
bir felâket görmeyen kimse , huzurun kıymetini bilemez."
bilmiyorum dediğim konu hakkında 2 saat eh bence dersem günlerce konuşurum |
