 |
T.C.
YARGITAY
9. Hukuk Dairesi
E. 1996/3645
K. 1996/14404
T. 26.6.1996
Yargıtay içtihatları bölümü
Yargıtay Kararı
KARAR ÖZETİ : Yıllık ücretli izin parası alacağı davalarında, ispat külfeti davalı işverene ait olduğundan, izin defteri veya eşdeğer bir belgeler kanıt olarak değerlendirilmelidir.
(1475 s. İş K. m. 49)
Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatları, yıllık ücretli izin parası ile TİS.'den doğan fark alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, son üç yıl için yıllık ücretli izin isteğinde bulunmuş, mahkemece son iki yılın izin hakkı ile ilgili davacının bir talepte bulunamayacağı sonucuna varılmıştır. Son iki yıl için hakkı konusundaki mahkemenin kararı doğrudur. Ancak, 1991-1992 yılı iznini davacının kullanıp kullanmadığı anlaşılamamıştır şeklinde bir gerekçeyle o dönemin izin parası reddedilmişse de bu konuda ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu ve bunun da izin defteri veya eşdeğer bir belgeyle kanıtlanması gözardı edilmiştir. Bu yön dikkate alınmaksızın tüm izin alacağının reddedilmiş olması, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.6.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.
