 |
T.C.
YARGITAY
11. Hukuk Dairesi
E:1997/198
K:1997/1678
T:13.3.1997
Yargıtay içtihatları bölümü
Yargıtay Kararı
Mustafa Ulu E... ile T. Emlak Bankası A.Ş izafeten Mithatpaşa Şube Müd.arasındaki davadan dolayı Ankara Asliye 3.Ticaret Mahkemesince verilen 3.1996 gün ve 94/1151-141 sayılı hükmü onayan dairenin 31.10.1996 gün ve 96/6762-7381 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltil ıiı es i isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği' anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadaki döviz tevdiat hesabından talimatı olmadığı halde banka görevlilerince parasının çekildiğini, müvekkilini konut kentte bir daire verileceği bildirilerek yine müvekkilinin isteği olmadan konut kredisi ile kredilendirildiğini ileri sürerek bu olayların ve işlemlerin tespitine. Ekim 1993 ten itibaren krediye aylık %4,8 oranında basit faiz uygulanması gerektiğinin tespiti ile uyarlama yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir,
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan kanıtlar ve tüm dosya içeriğine göre;davacının 14.9.1993 tarihli yuva kredisi talep formunu imzaladığı, adına konut tahsis edilmesi üzerine taksitleri ödemeye başladığı,bu durumda davacının kredi sözleşmesini sonradan imzalamasının bu
dava açısından önemli olmadığı, bu davanın açılmasından önce davacının 15.4.1994 tarihli dilekçe ile bankaya müracaat ederek bankanın 4 yıl vadeli ve sabit miktarlı Türk Lirası kredisine dönüş önerisini ve uyarlamayı kabul ettiği, bu aşamadan sonra davacının artık uyarlama talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 31.10.1996 gün ve E.1996/6762, K. 1996/7381 sayılı ilamı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı vekilinin ücreti vekalete ilişkin temyiz itirazının kabulü ile mümkün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici seçenlere ve davacının bankada bulunan 31.820 DM. in kredilendirme tarihindeki kur karşılığının gözönüne alınarak Türk Lirasına çevrildiği ve davacıya aynı kur üzerinden 127.000 DH'lık kredi açıldığı, bu durumda davacı aleyhine bir borç oluşturulmadığı, bileşik faiz ödemeleri yönünden gösterilen geri ödeme hesap tablosunun davacı tarafça imzalanmış
olduğu artık buna itiraz edilemeyeceği, ayrıca faiz oranının diğer bankalara göre bir fazlalık göstermediği dosya içeriğinden anlaşılmasına göre davacı tarafın karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442. maddesi gereğince REDDİNE. eksik alındığı anlaşılan 366.000 lira karar düzeltme harcı ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUHK.nun 442/3. madde hükmü uyarınca takdiren 750.000- lira para cezasının karar düzeltilmelini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 13.3,1997 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.