 |
Yargıtay içtihatları bölümü
Yargıtay Kararı
T.C
Y A R G I T A Y
Dördüncü Ceza Dairesi
E. 1992/6712
K. 1992/7575
T. 2.12.1992
* SİLAH
* DEMİR BORU
* YARGILAMA GİDERİ
ÖZET : TCK.nun 189. maddesini yeniden düzenleyen 5435 sayılı Yasanın 3506
sayılı Yasanın 10. maddesiyle kaldırılması karşısında sanığın yaralama
eyleminde kullandığı demirborunun hangi nedenle silah sayıldığının karar
yerinde açıklanmaması,
Karşılıklı suç işleyen sanıklardan yargılama giderinin her sanığa düşen pay
oranında ayrı ayrı alınmak gerekirken, dayanışmalı (müteselsil) alınması
yasaya aykırıdır.
(765 s. TCK. m. 189)
Yaralama suçundan sanıklar Baki, Mustafa hakkında, Türk Ceza Yasasının 456/1,
457/1, 51/2, 59; 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca sanık Mustafa'nın
2 ay 20 gün hapis, sanık Baki'nin 330.000 lira ağır para cezalarıyla
hükümlülüklerine, sanık Baki'nin cezasının ertelenmesine ilişkin, (Ödemiş
Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen Esas 1991/606/Karar 1991-947 sayılı ve
24.12.1991 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi katılan sanık Baki
müdafii tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C.
Başsavcılığı'nın 27.10.1992 tarihli Bozma isteyen tebliğnamesiyle 3.11.1992
tarihinde Daireye gönderilen dava dosyası, başvurunun nitelik ve kapsamına
göre görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdanö kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve
gerekçe içeriğine ve katılan sanık Baki müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına
göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:
1- TCY.nın 189. maddesini yeniden düzenleyen 5435 sayılı Yasanın, 3506 sayılı
Yasanın 10. maddesiyle kaldırılması karşısında, sanık Baki'nin yaralama
eyleminde kullandığı demir borunun hangi nedenle silah sayıldığının karar
yerinde açıklanmaması,
2- Karşılıklı suç işleyen sanıklardan yargılama giderinin her sanığa düşen pay
oranında ayrı ayrı alınmak gerekirken, dayanışmalı (müteselsilen) alınması,
Yasaya aykırı ve sanık Baki müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki
düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA), 2.12.1992 tarihinde
oybirliğiyle karar verildi.
|
