 |
Yargıtay içtihatları bölümü
Yargıtay Kararı
T.C.
YARGITAY
1. Ceza Dairesi
E: 1976/3557
K: 1976/3750
T: 23.11.1976
DAVA : Kayınvalidesi Gülsüm'ü kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık Şükriye'nin yapılan yargılaması sonunda : TCK.nun 448, 51/1 ve 6136 sayılı kanunun 13. maddeleri gereğince öldürmekten 18 sene ağır hapsine ve hakkında 31, 33. maddelerin uygulanmasına ve silah taşımaktan 1 sene hapis ve 500 lira ağır para cezaları ile hükümlülüğüne ve işbu cezalarının ayrı ayrı ve tamamen tatbikine ilişkin GİRESUN Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 14.9.1976 gün ve 268/97 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve hükmün öldürmeye ilişkin kısmı resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi .
KARAR : 1 - Sanık temyiz koşulunu yerine getirmediğinden silah taşıma suçuna ait hüküm kısmı temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın öldürme suçunun sübutu kabul kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda gösterilen bozma ve eleştiri dışında başka bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın bir sebebi kapsamayan ve yerinde görülmeyen sair temiyiz itirazlarının reddine, ancak ;
2 - Sanığın kocasının ölümü ile maktul kayınvalidesi ile olan şahsi hısımlığı ve medeni münasebeti Medeni Kanunun 18. maddesinin 2. fıkrası uyarınca devam ettiği gözönünde tutulmadan nüfus kaydı ile kayınvalidesi olduğu saptanan Gülsüm'ü öldürmekten TCK.nun madde 449/1 yerine yazılı madde ile uygulama yapılması yerinde değilse de, sanığa karşı temyiz olmadığından bu yön bozma sebebi yapılmamıştır.
3- Sanığın ölen kocasından 9 çocuğu kaldığı, bu 9 çocuğu ile kendisini istemeyen kayınvalidesinin evinde hayatını sürdürmeğe çalışmasının sanığın ruhsal hayatında derin etkiler meydana getirdiği gözönünde tutularak gerek son soruşturmanın açılması kararında, gerekse esas hakkındaki mütalaadaki bu durumun sanık lehine cezadan takdiri indirme sebebi yapılması istendiği dikkate alınarak bu isteklerin karşılanmamış olması ve bu suretle yasal bir gerekçe gösterilmeden bu talepler doğrultusunda 59. madde ile cezadan indirme yapılmamış olması,
SONUÇ : Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları ve tebliğname bu bakımdan yerinde görüldüğünden sanık hakkında resen de temyize tabi bulunan hükmün yukardaki nedenle BOZULMASINA, 23.11.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.