4 Yaşındaki kızımın velayetini almak için eşimin cahil olması yetmez mi?

merhabalar. Ben Şenol.5 yıllık evliyim ve eşim ilkokul mezunu olup sırılsıklam cahil.ve aramızda 6 yaş var.birde 4 yaşında kızımız var.eşim hiçbirşeyden anlamıyor.ne din diyanet ne matematik ne siyaset ne aktüalite nede bilmem ne.o kadar yetiştirmeye çalıştığım halde başedemedim.herşeye muhalefet ediyor.ayrıca kızımın eğitimi ve bakımı konusunda da yetersiz görüyorum.kızımız 4 yaşında olmasına rağmen ona ne kişisel temizlik ne tuvalet eğitimi falan veremiyor.çocuk tuvaleti geldiğinde dahi korkusundan annesine söyleyemiyor.1 yıl önce psikolojik rahatsızlığı vardır diye doktora gitti ve antidepresan ilaçlar aldı.bende evde oturmaktandır diye çalışmasına izin verdim.oda çalışacağından dolayı kızımızı kreşe vermek istediysem de bir türlü kabül etmedi ve kendi ailesine verdik.neyse boşanmak istememin asıl sebebi ise eşim sık sık annesine gidiyor.çalışmıyor iken de çok sık gidiyor du.her ayın mutlaka 10-15 gününü kendi ailesiyle geçiriyor.en son bir hafta sonu eşime sürpriz yapmak için gittim kızımı anneannesinden aldım habersizce eve getirdim.hafta sonu bizimle geçirdi ve pazar akşamı eşim kızımı anneannesine geri götürüp dönerken tam inerken dolmuştan düşüp kolunu kırdı.bu yüzden iştende ayrılmak zorunda kaldı.ve 2 güne kalmadı bir bahane bulup çocuğu görecem falan diye oda kızımın yanına gitti.geri dönmesi biraz zaman alınca ben artık iyice bunaldım ve dönüp dönmeyeceğini sordum oda beni sevmediğini falan söyledi.ben biraz bastırıncada kolum kırık nasıl geleyim dedi.bende bunun üzerine artık gelme dedim.2 aydır ayrıyız.dün 23 nisan diye birde hafta sonuna denk geldiğinden kızımı almak istedim.ama yok dediler.kayınpederimi aramam gerekiyormuş.bende aradım.gel görüşelim dedi ve dışarıda buluştuk.eşim kayınpederimi iyice doldurmuş olmalı ki ne söylesen benim için boş dedi.kızın ve çoçuğun orada git gör.boşanmayacaksan al git boşanacaksan da uzatma dedi.ancak eşim dönmek istemiyorsa zorlada götüremem ya.benim sorum şu olacak.forumda takip ettiğim kadarıyla çocuğun velayeti için çocuğun menfaatine bakılır.benim eşimin cahil olması benim için avantajmıdır.inanın ki cuhurbaşkanı kim deseniz bilmez yada iki tane sayıyı toplarken bile parmak sayar ve hatta kendi yaşını bile parmakla hesaplar.ve hatta hesap makinası bile kullanamaz.anlayacağınız sırılsıklam cahil.ben bunun cahil olduğunu mahkemede nasıl anlatırım hakimdem eşime bir soru sormasını isteyebilirmiyim.onun cahil olması velayet için bana ne yarar sağlar.ayrıcada eşimin anneside okur yazar değil.şimdi biz boşanırsak kızımın velayeti annesine verilirse birde zaten cahil olan eşim işe başlarsa okur yazar bile olmayan anneannesiyle kalmak zorunda kalacak olan kızımı kim eğitecek.kızımın geleceğini karartacaklar.2 aydır eşim eve dönmüyor.ben üniversite terkim.maddi durumum çok süper sayılmamakla beraber benim ailemin durumu çok iyi.yani benim annem benim evimde kalarak çocuğa bakabilir.ayrıca güzel bir semtin iyi bir yerinde büyük bir evde oturuyorum.eşimin ailesi ise 3 odalı bir evde 8 kişi kalıyorlar ve maddi durumlarıda yok.2 aydır ayrı olmamıza rağmen ben henüz dava açmadım ama o sıklıkla dava açmaktan bahsediyor.ben tam dava açmayı düşünüyorum hemen kızım aklıma geliyor ve vazgeçiyorum.1 hafta daha bekleyeceğim ve eşim hakkında evi terk ve hatta çocuğu göstermiyor diye kaçırdı çocuğu diye savcılığa suç duyurusunda bulunmayı düşünüyorum.böyle bir suç duyurusu yapmam bana avantaj sağlar mı velayet konusunda</P>

Alıntı:

---

merhabalar. Ben Şenol.5 yıllık evliyim ve eşim ilkokul mezunu olup sırılsıklam cahil.ve aramızda 6 yaş var.birde 4 yaşında kızımız var.eşim hiçbirşeyden anlamıyor.ne din diyanet ne matematik ne siyaset ne aktüalite nede bilmem ne

---

Eşinizle o kaç yaşındayken evlendiniz?
Zorla mı evlendirildiniz?

Daha çocuğunuz 4 yaşındaymış Zaten normal koşullarda da çocuğun ilköğretim çağına gelmeden herhangi bir bilgi ile yüklenmesi (okuma yazma matematiksel hesaplar gibi) uygun görülmüyor. Endişelenmeyin, çocuğunuz annesi ve anneannesinin yanında alamayacağını belirttiğiniz o eğitimi okul çağında nasılsa alacaktır.
Sayın İlknur hanımın sorusu önemli.. Zorlamı evlendirildiniz, yoksa daha okula başlamadan alıp kaçırdınızmı eşinizi. Diğer yandan okuma yazması olmayanlar evlenmeyecekmi ? Bahsettiğiniz gibi aranızda eğitim anlamında o kadar ciddi bir uçurum vardı ise bu durumun evliliğinize ve çocuğunuzun yaşamına etkilerini öndecen hesaplayabilmeliydiniz. Üstelik gelme diyerek eşinizi evden kovan da sizsiniz.
Kişisel düşüncelerden sonra hukuksal yanına bakacak olursak, çocuğunuzun yaşı küçük anne sevgi ilgi ve şefkatine ihtiyacı var. O nedenle velayeti annesinde kalacaktır. Sizde nafaka ödeyeceksiniz. Ne kadar nafaka ödeyeceğinize hakim tarafların ekonomik ve sosyal durumuna ait araştırma sonuçlarına göre karar verecektir.
Eşinizin psikolojik sorunlarının olması (1 yıl önce psikolojik rahatsızlığı vardır diye doktora gitti ve antidepresan ilaçlar aldı.) size fayda sağlamanın ötesinde, bu duruma siz neden oldunuz iddiası ile aleyhinize bir durumda oluşturabilir. Yazınızda bahsettiğiniz olguların tamamı hakim tarafından değerlendirilecektir. Ancak teyammüllere bakıldığında anlattıklarınız size avantaj sağlamayacaktır.
Evi terk ve çocuğu kaçırdı iddilarınızda dahil. Daha ciddi iddialarda bulunmanız lazım. Tabii o iddialarıda ispatla mükellef olduğunuzu hatırlatmalıyız.
Geçmiş olsun..

hayır evlendiğimiz de eşim 21 yaşındaydı ve görücü usülü evlendik.analamadınız galiba iki ile ikiyi toplayamayan parmak sayan kızım değil 26 yaşında ki eşim.

Alıntı:

---

nisan44 rumuzlu üyeden alıntı

hayır evlendiğimiz de eşim 21 yaşındaydı ve görücü usülü evlendik.analamadınız galiba iki ile ikiyi toplayamayan parmak sayan kızım değil 26 yaşında ki eşim.

---

Sizde yanlış anlamışsınız.Editör çocuğun bu yaşta eğitim almasına annenin cahil olmasının velayette etkili olmayacağını yazmış.Çocuk daha küçük demiş.

Eşinizi ve ailesini eğitim cehalet gibi kriterlere göre dehşetengiz şekilde aşağılarken sizin yazılarınıza bir bakayım dedim. Hangi üniversiteyi terk ettiniz bilemiyorum ama belliki 12-13 sene boyunca size imla kuralları öğretilememiş.


Belli ki eşiniz sizin bu aşağılamalarınızdan ötürü sizi terk etmiş.
Boşanma davası açmak istiyorsanız mutlaka bir meslektaşımızdanyardım alın. Çunü yazınızda ki duruşunuzla hiç bir davayı kazanamazsınız.

Velayet konusuna gelince öncelikli olarak çocugun çıkarı bakım iaşe şartları dikkate alınır. Sizin yaşam standartlarınızın daha iyi olması kuşkusuz bir avantajdır ancak bu yaşta ki cocugun akademik bilgi değil saf ve güzel sevgiye ihtiyacı vardır. Bir kadın kör kütük cahilde olsa bir anne sevgisinin gerçekliği kuşku götürmez.

11-12 yaşından sonra velayet için mücadelenizin daha sizin açınızdan daha olumlu sonuçlanacağını düşünüyorum.

Teşekkür ederim Duygu Hanım.Bu olay daha taze ve ben ne yemek yiyebiliyorum nede uykum kaldı.Üstelik iş hayatım da çok etkilendi.Herhalde imla kurallarına uyacak bir durumda olmadığımı kestirebilirsiniz.Ben bu foruma bilirkişilerden yardım almak ve bir ön bilgi için başvurdum.Yoksa tabiiki bir avukat meslektaşınızdan destek alacağım. Çevremde bana akıl veren çok.Çoçuğu kaçır diyen bile oldu.ben boşanmaya çokda sıcak bakmıyorum.Hala bekliyorum dönmesini ama dönecek gibide durmuyor. Şu yolu takip etsem iyi olurmu acaba.Forumda gözüme ilişmişti.Bir dilekçe yazsam, dön çağrısı yapsam hala dönmezse de evi terkedende kendi olduğundan bana velayet hakkı doğmaz mı acaba.Hiç mi şansım yok.

Alıntı:

---

nisan44 rumuzlu üyeden alıntı

........bende bunun üzerine artık gelme dedim.2 aydır ayrıyız.......

---

Alıntı:

---

nisan44 rumuzlu üyeden alıntı

Bir dilekçe yazsam, dön çağrısı yapsam hala dönmezse de evi terkedende kendi olduğundan bana velayet hakkı doğmaz mı acaba.Hiç mi şansım yok.

---

Bu ifadelerin ikiside size ait değilmi ? Foruma yazarken bile dürüst değilsiniz. Bence hiç şansınız yok.

sayın nisan44;
belki haddimi aşarak, eşinizle görücü usulü evlendiğinizi söylemişsiniz, nişanlılık yada tanışma sürecinde hiçmi farketmediniz cehaletini? hani arada bir aşk falan durumu olurda gözleriniz kör olur anlarız. herşey iyi hoş işler sarpa sarınca eşim cahil napıyım? boşanmak en kolay ve kestirme yol tabi. tüm şartları sonuna kadar zorlamak sizin evladınıza karşı sorumluluığunuz bence. hani nasrettin hoca damdan düşmüş herkes çevresinde doktor çağıralım, kırıkçı çağıralım derken o daha önce damdan düşen biri varsa onu çağırın demiş. yani zor ve yıpratıcı işler bu boşanma velayet vs. işleri. yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla aranızda aldatma, içki, kumar, şiddet vs. gibi aşılamayacak bi sorun yok gibi görünüyor. bayanlar duygusaldır,arada birde çocuk varsa eğer genellikle eşleri için affedicidir. bence silbaştan bir daha deneyin derim. gidin ellerinizde çiçekler ağzınızda sevgi sözcükleri kapısına kızımız için bir daha deneyelim diyin. gerekirse bir aile terapistinden yardım alın. unutmayınki hiç bir kadın kucağında çocukla 8 kişinin yaşadığı baba evine bir neden yokken bayıla bayıla gitmez. gitmesine sebep olan durumları ortadan kaldırın. umarım düzelir en son çare boşanmak ilk seçenekmiş gibi değerlendirmeyin eve davetide yasal yollarla sarı zarflı soğuk bir ihtarnameyle değide yukarıda anlattığımız şartlarda yapın bakın sonuç nasılda farklı olacak;) madem kızınızı bu kadar çok düşünüyorsunuz kızınız için yapın bunu.

Sayın nisan44...

Hukuksal olarak çocuğunuzun velayetini almanız burda yazılanlar üzerine söylüyorum imkansız.
Ancak anne kendi isteği ile verirse o başka. Buda görülmüyor.
Eşinizle tekrar birleşme kararı alırsanız unutmayın yaşanmış bir geçmişiniz var. Eğer kötü yönleri ile gündeme gelirse eskiden beter olursunuz buda en çok çocuğa zarar verir.
Eğer iyi yönden alırsanız bunu gerçekten hazm etmeniz gerekir. Her ikinizinde.
Kanunda çocuğun anne sevgisi der sanki babalar sevgi vermiyormuş gibi. Bunuda ayrıca belirteyim dedim. Ayrıca yorumcuların birininde değindiği gibi kadının zayıf olduğu düşünülür. Maalesef bu kanunlarımızada yansımıştır.

Siz haklısınız yada eşiniz bunu sadece ikiniz bilebilirsiniz. Önce bu sen yaptın ben yaptım konularını aşın sadece çocuğunuz için bazı şeyleri yapın.
Sanırım karşılıklı oturup bunları yazıya dökme haklarınızda var. Böylelikle bir birinizi fazla üzmezsiniz.
Şunuda not düşeyim. Eğer boşanmaya karar verirseniz geri çağırmak yada afettiğini söylemek geçmişte olan her şeyi kabul ettiğiniz anlamına gelir.

Bence çocuğunuzun 10 yıl sonrasın düşünün ona göre karar alın.

Ulu önder MUSTAFA KEMAL ATATÜRK ile ilgili araştırma yaparken aklıma bu konu geldi ve o Mübarek ağzından çıkan bu konuya uyacak bir yazı gözüme çarptı :)

Biz cahil dediğimiz zaman, mektepte okumamış olanları kastetmiyoruz. Kastettiğimiz ilim, hakikati bilmektir. Yoksa okumuş olanlardan en büyük cahiller çıktığı gibi, hiç okumak bilmeyenlerden de hakikati gören gerçek alimler çıkabilir. MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

Şimdi konuyu açana soralım; Doğru söze ne denir?

Tekrar merhaba.Yardım ederseniz sevinirim.Son yazdığım mesajdan sonra anlaşma yollarını deneyerekten bu günlere geldim.Dün eşim akrabası olan bir avukata gitmiş.Avukat beni aradı.''Madem ikinizde kararlısınız o zaman anlaşın.Ben burdan dava açıyorum.Sana tebligat geldiğinde beni ara.Bu arada ikinizde konuşun görüşün anlaşmaya çalışın.Tebligat geldiğinde bana haber ver ben ikinizinde anlaştığınız hususları protokole dökeyim.Bu protokolü mahkemeye sunalım ve tek celsede bitsin''.dedi.Şimdi ben nasıl bir strateji belirlemeliyim.Sizden yardım diliyorıum.Eşim kızımın velayetinden başka hiçbir hak talep etmeyeceğini söylüyor.Ama ben kızımı almak istiyorum fakat vicdanımda el vermiyor.Çünkü yaşı küçük ve anne şevkatine ihtiyacı var.Ben eğer protokol düzenlenirse anlaşmaya şerh koydurabilirmiyim ileride yani mesela kızım reşit olunca velayet hakkımı saklı tutabilirmiyim.Bunun hukuki yanı varmıdır.Birde bunlar şimdi anlaşalım diye dava açıyoruz deyipte beni katekulliye getirebilirlermi.çünkü eşim ilk başlarda düğünde takılan altınları,yıpranma parası,kızlık hakkı vs. şeylerde diretiyordu.Oyüzden bu günlere kadar geldik.ve şimdi çok keskin olmasada isteklerinden dönüş yaptı sadece kızımı bana bırak başka birşey istemiyorum dedi.yani şüpheleniyorum arkadaşlar.Bu durum benim aleyhime dönüşebilir mi.

Eğer kızınızın velayetinden başka birşey istemiyorsa karınız bence anlaşın. Çocukla şahsi münasebet günleriniz konusunda da konuşun anlaşın. Yazları da kızınızın sizinle 15 gün ya da 1 ay geçirmesi konusunda teklif verin. Zaten çekişmeli boşanma davalarında hakimler bu tip kararlar verirler. Sizde resmileştirmiş olun kendi aranızda. Kızınız için İŞTİRAK NAFAKASI vereceğinizi de belirtin. Anlaşmaya bakın. Yoksa tahmininizden çok daha pahalıya patlayabilir bu iş. Eşinizin psikolojik sorunlarından bahsediyorsunuz. Önce boşanın, sonra eşinizin bu psikolojisinden dolayı kızınıza iyi bakamadığı yönünde velayet davası açarsınız daha sonra.

Eğer anlaşmazsanız karınızın avukatı çekişmeli boşanma davasına döndürür işi ve avukat, karınız ve kızınız için ayrı ayrı tedbir nafakası da talep eder. Dava tarihinden boşanıncaya dek mecburen ödersiniz. Artık boşanma 1 yıl mı sürer 3 yıl mı sürer orası belli olmaz. Bir de üstüne maddi-manevi tazminat davası da açar boşanma ile beraber. Artık hakim o konuda ne takdir eder allah bilir.

Sizde sonra keşke anlaşaydım da bunları yaşamasaydım dersiniz.

Sizin yapacağınız şey anlaşma konusunda protokolde yazılacak şeylere dikkat etmek. Bence bir avukat tutun derim. Ama tutmayacaksanız protokole şunların yazılmasını sağlayın.

- Nafakadan FERAGAT EDİYORUM.
- Maddi-manevi tazminattan FERAGAT EDİYORUM.
- Mal paylaşımından FERAGAT EDİYORUM.

FERAGAT kelimesi sizin lehinize bir kelimedir. Eğer karınız feragat ederse bunlardan, yasal olarak haklarından vazgeçmiş olur ve asla dava açma hakkı olmaz.
Ama protokole Nafaka İSTEMİYORUM diye yazılırsa, boşandıktan sonra dava açma hakkı olur ve alır.

Arada çok önemli bir nüanstır bu.

Ayrıca kızınız için nafaka muhakkak verin ve bunu karara bağlayın. Sonuçta kızınızı seviyorsunuz ve ona bakmak da istiyorsunuz. O halde kızınız için nafaka vermelisiniz. Buraya bazı kız üyelerimiz soru soruyorlar. Annem-babam ben küçükken boşandılar. Babam bana diye hiç nafaka vermedi. Nasıl alabilirim diyen ve babası ile arası kötü olan üyelerimiz maalesef ki var.

Yukarıdaki uyarılarımı anlaşma protokolü olmasında dikkat edin. Ve iyice okuyun. Gerekirse avukat da tutun. Sonuçta karşınızdaki bir avukat. O avukat da kendi müvekkilinin menfaatlerini korumak amaçlı hareket edecektir.

Alıntı:

---

oz_can_al rumuzlu üyeden alıntı

belki haddimi aşarak, eşinizle görücü usulü evlendiğinizi söylemişsiniz, nişanlılık yada tanışma sürecinde hiçmi farketmediniz cehaletini? hani arada bir aşk falan durumu olurda gözleriniz kör olur anlarız. herşey iyi hoş işler sarpa sarınca eşim cahil napıyım?

---

Görücü Usülü evlilik bölgeden bölgeye farkeder ülkemizde. İç Anodolu, Karadeniz gibi bölgelerimizde görücü usülü evliliklerde gençler birbirini görüp konuşurlar, tanışırlar aileler anlaştıktan ve görücü usülü işlemleri başladıktan sonra tabi. Gençler birbiriyle uyum sağlayacağına inandıkları zaman evet derler ve sonrasında aileler devreye girip halleder.

Doğu ve Güney Doğu Anodoluda çoğunlukla aileler birbiriyle konuşup anlaşırlar. Sadece bir kahve getirir gelin adayı ( Bir çok yerde buda yoktur da) ve orada kim kimi gördüyse odur. Aileler evleneceklerin yerine karar verirler. Hangi tarafın ne alacağını konuşurlar ve bu konuda anlaşırlarsa ( Başlık, süt, sandık, kapı, büyük abi, büyük dayı, büyük amca paralarında ) anlaşırlarsa iş olmuş olur.

Yani sorunun sahibine hak vermek lazım bir yerde farkedilmesi çok zordur bazı bölgelerde bazı insanların bilgisizlikleri. Bu adamın da şansına böyle bir insan denk gelmiş artık evli mi kalır boşanır mı ona kalmış bir durum.

Ama bence en büyük hatası çocuk yapmadan önce karşısındakini tanımış olması gerekirdi ve ona göre geleceğini planlaması gerekirdi.


Malesef bazen zıt karakterli insanlar bir arada bulunmak zorunda kalıyor.

Kişisel yorumum. Eğitimsiz bir bireyin bırakın 4 yaşındaki bir çocuğu 1 günlük bir bebeğe bile bakması zordur. İnsanlar neden ilk yardım dersleri alıyorlar sizce... Boğazına bir cisim kaçan bebeğe nasıl müdahale edileceğini bilmeyen bir birey onun ölmesini bekleyebilir şayet doktora yetiştirilemezse¿ Son kullanma tarihi geçmiş ürünleri kontrol etmeden çocuklarına yediren bireyleri düşünün...


Ben Ankara'da oturuyorum ve burada 4 yaşındaki çocuklar değil 2 yaşındaki çocuklara bile her şey öğretiliyor ebebeyleri tarafından. Tuvalet, temizlik, dikkat, tehlike, uyku, yeme-içme vs. Daha bir sürü konuda çocuk konuşmaya başladıktan sonra eğitilmesi gerekir.

Bizim evliliğimizin ilk iki senesi güzeldi.Tamam cahildi ama beni sayıyor ve seviyordu.Benim sözlerime itimat ediyor ve kendini geliştirmeye gayret ediyordu.Beni gözü gibi herşeyden sakınıyordu.Taa ki kendi ailesi köyden istanbula taşınıncaya kadar.Onlar yakınımıza gelince eşim değişti.Herşeye muhalefet eder oldu.Doğru olan birşeye sırf ben doğru dedim diye yanlış diyordu.O derece yani.ailesi yakınımıza geldikten sonra o kadar sık onlara gitmeye başladı ki. Dayanamayıp gene annesinde olduğu birgün artık yeter ya hemen çık gel yada birdaha evim var deme dedim.eğer gelirsen annen ve babanla iyice vedalaş çünkü artık bayramdan bayrama gideceksin dedim.bir tercih yap dedim.ve eşim hemen hiç düşünmeden oracıkta anında tercihini yaptı.gelmiyorum dedi.