4 Yaşındaki kızımın velayetini almak için eşimin cahil olması yetmez mi?

Ulu önder MUSTAFA KEMAL ATATÜRK ile ilgili araştırma yaparken aklıma bu konu geldi ve o Mübarek ağzından çıkan bu konuya uyacak bir yazı gözüme çarptı :)

Biz cahil dediğimiz zaman, mektepte okumamış olanları kastetmiyoruz. Kastettiğimiz ilim, hakikati bilmektir. Yoksa okumuş olanlardan en büyük cahiller çıktığı gibi, hiç okumak bilmeyenlerden de hakikati gören gerçek alimler çıkabilir. MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

Şimdi konuyu açana soralım; Doğru söze ne denir?

Tekrar merhaba.Yardım ederseniz sevinirim.Son yazdığım mesajdan sonra anlaşma yollarını deneyerekten bu günlere geldim.Dün eşim akrabası olan bir avukata gitmiş.Avukat beni aradı.''Madem ikinizde kararlısınız o zaman anlaşın.Ben burdan dava açıyorum.Sana tebligat geldiğinde beni ara.Bu arada ikinizde konuşun görüşün anlaşmaya çalışın.Tebligat geldiğinde bana haber ver ben ikinizinde anlaştığınız hususları protokole dökeyim.Bu protokolü mahkemeye sunalım ve tek celsede bitsin''.dedi.Şimdi ben nasıl bir strateji belirlemeliyim.Sizden yardım diliyorıum.Eşim kızımın velayetinden başka hiçbir hak talep etmeyeceğini söylüyor.Ama ben kızımı almak istiyorum fakat vicdanımda el vermiyor.Çünkü yaşı küçük ve anne şevkatine ihtiyacı var.Ben eğer protokol düzenlenirse anlaşmaya şerh koydurabilirmiyim ileride yani mesela kızım reşit olunca velayet hakkımı saklı tutabilirmiyim.Bunun hukuki yanı varmıdır.Birde bunlar şimdi anlaşalım diye dava açıyoruz deyipte beni katekulliye getirebilirlermi.çünkü eşim ilk başlarda düğünde takılan altınları,yıpranma parası,kızlık hakkı vs. şeylerde diretiyordu.Oyüzden bu günlere kadar geldik.ve şimdi çok keskin olmasada isteklerinden dönüş yaptı sadece kızımı bana bırak başka birşey istemiyorum dedi.yani şüpheleniyorum arkadaşlar.Bu durum benim aleyhime dönüşebilir mi.

Eğer kızınızın velayetinden başka birşey istemiyorsa karınız bence anlaşın. Çocukla şahsi münasebet günleriniz konusunda da konuşun anlaşın. Yazları da kızınızın sizinle 15 gün ya da 1 ay geçirmesi konusunda teklif verin. Zaten çekişmeli boşanma davalarında hakimler bu tip kararlar verirler. Sizde resmileştirmiş olun kendi aranızda. Kızınız için İŞTİRAK NAFAKASI vereceğinizi de belirtin. Anlaşmaya bakın. Yoksa tahmininizden çok daha pahalıya patlayabilir bu iş. Eşinizin psikolojik sorunlarından bahsediyorsunuz. Önce boşanın, sonra eşinizin bu psikolojisinden dolayı kızınıza iyi bakamadığı yönünde velayet davası açarsınız daha sonra.

Eğer anlaşmazsanız karınızın avukatı çekişmeli boşanma davasına döndürür işi ve avukat, karınız ve kızınız için ayrı ayrı tedbir nafakası da talep eder. Dava tarihinden boşanıncaya dek mecburen ödersiniz. Artık boşanma 1 yıl mı sürer 3 yıl mı sürer orası belli olmaz. Bir de üstüne maddi-manevi tazminat davası da açar boşanma ile beraber. Artık hakim o konuda ne takdir eder allah bilir.

Sizde sonra keşke anlaşaydım da bunları yaşamasaydım dersiniz.

Sizin yapacağınız şey anlaşma konusunda protokolde yazılacak şeylere dikkat etmek. Bence bir avukat tutun derim. Ama tutmayacaksanız protokole şunların yazılmasını sağlayın.

- Nafakadan FERAGAT EDİYORUM.
- Maddi-manevi tazminattan FERAGAT EDİYORUM.
- Mal paylaşımından FERAGAT EDİYORUM.

FERAGAT kelimesi sizin lehinize bir kelimedir. Eğer karınız feragat ederse bunlardan, yasal olarak haklarından vazgeçmiş olur ve asla dava açma hakkı olmaz.
Ama protokole Nafaka İSTEMİYORUM diye yazılırsa, boşandıktan sonra dava açma hakkı olur ve alır.

Arada çok önemli bir nüanstır bu.

Ayrıca kızınız için nafaka muhakkak verin ve bunu karara bağlayın. Sonuçta kızınızı seviyorsunuz ve ona bakmak da istiyorsunuz. O halde kızınız için nafaka vermelisiniz. Buraya bazı kız üyelerimiz soru soruyorlar. Annem-babam ben küçükken boşandılar. Babam bana diye hiç nafaka vermedi. Nasıl alabilirim diyen ve babası ile arası kötü olan üyelerimiz maalesef ki var.

Yukarıdaki uyarılarımı anlaşma protokolü olmasında dikkat edin. Ve iyice okuyun. Gerekirse avukat da tutun. Sonuçta karşınızdaki bir avukat. O avukat da kendi müvekkilinin menfaatlerini korumak amaçlı hareket edecektir.

Alıntı:

---

oz_can_al rumuzlu üyeden alıntı

belki haddimi aşarak, eşinizle görücü usulü evlendiğinizi söylemişsiniz, nişanlılık yada tanışma sürecinde hiçmi farketmediniz cehaletini? hani arada bir aşk falan durumu olurda gözleriniz kör olur anlarız. herşey iyi hoş işler sarpa sarınca eşim cahil napıyım?

---

Görücü Usülü evlilik bölgeden bölgeye farkeder ülkemizde. İç Anodolu, Karadeniz gibi bölgelerimizde görücü usülü evliliklerde gençler birbirini görüp konuşurlar, tanışırlar aileler anlaştıktan ve görücü usülü işlemleri başladıktan sonra tabi. Gençler birbiriyle uyum sağlayacağına inandıkları zaman evet derler ve sonrasında aileler devreye girip halleder.

Doğu ve Güney Doğu Anodoluda çoğunlukla aileler birbiriyle konuşup anlaşırlar. Sadece bir kahve getirir gelin adayı ( Bir çok yerde buda yoktur da) ve orada kim kimi gördüyse odur. Aileler evleneceklerin yerine karar verirler. Hangi tarafın ne alacağını konuşurlar ve bu konuda anlaşırlarsa ( Başlık, süt, sandık, kapı, büyük abi, büyük dayı, büyük amca paralarında ) anlaşırlarsa iş olmuş olur.

Yani sorunun sahibine hak vermek lazım bir yerde farkedilmesi çok zordur bazı bölgelerde bazı insanların bilgisizlikleri. Bu adamın da şansına böyle bir insan denk gelmiş artık evli mi kalır boşanır mı ona kalmış bir durum.

Ama bence en büyük hatası çocuk yapmadan önce karşısındakini tanımış olması gerekirdi ve ona göre geleceğini planlaması gerekirdi.


Malesef bazen zıt karakterli insanlar bir arada bulunmak zorunda kalıyor.

Kişisel yorumum. Eğitimsiz bir bireyin bırakın 4 yaşındaki bir çocuğu 1 günlük bir bebeğe bile bakması zordur. İnsanlar neden ilk yardım dersleri alıyorlar sizce... Boğazına bir cisim kaçan bebeğe nasıl müdahale edileceğini bilmeyen bir birey onun ölmesini bekleyebilir şayet doktora yetiştirilemezse¿ Son kullanma tarihi geçmiş ürünleri kontrol etmeden çocuklarına yediren bireyleri düşünün...


Ben Ankara'da oturuyorum ve burada 4 yaşındaki çocuklar değil 2 yaşındaki çocuklara bile her şey öğretiliyor ebebeyleri tarafından. Tuvalet, temizlik, dikkat, tehlike, uyku, yeme-içme vs. Daha bir sürü konuda çocuk konuşmaya başladıktan sonra eğitilmesi gerekir.

Bizim evliliğimizin ilk iki senesi güzeldi.Tamam cahildi ama beni sayıyor ve seviyordu.Benim sözlerime itimat ediyor ve kendini geliştirmeye gayret ediyordu.Beni gözü gibi herşeyden sakınıyordu.Taa ki kendi ailesi köyden istanbula taşınıncaya kadar.Onlar yakınımıza gelince eşim değişti.Herşeye muhalefet eder oldu.Doğru olan birşeye sırf ben doğru dedim diye yanlış diyordu.O derece yani.ailesi yakınımıza geldikten sonra o kadar sık onlara gitmeye başladı ki. Dayanamayıp gene annesinde olduğu birgün artık yeter ya hemen çık gel yada birdaha evim var deme dedim.eğer gelirsen annen ve babanla iyice vedalaş çünkü artık bayramdan bayrama gideceksin dedim.bir tercih yap dedim.ve eşim hemen hiç düşünmeden oracıkta anında tercihini yaptı.gelmiyorum dedi.