Aidat borçlusu kat maliklerinin icra takibinde izlenecek yol

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E: 1999/03877 K: 1999/05012

ORTAK YERE MÜDAHALENİN ÖNLENMESİ

AKTİF DAVA EHLİYETİ

ÖZET:

Ana taşınmazda malik olmayan yöneticiler; kendilerine kat malikleri kurulu ile verilmiş dava açma yetkisi bulunmadığı takdirde, mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlantılı olan ortak yerlere vaki tecavüz, mimari projeye aykırı inşaat ve tadilat sebebi ile müdahalenin önlenmesi davası açamazlar.

Dava dilekçesinde müdahalenin men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, ortak yere müdahale ve yönetim kurulu kararına ve projeye aykırılık sebebi ile müdahalenin önlenmesine ilişkindir. Böyle bir dava ancak mülkiyet hakkına dayanılarak açılır. Davacı yöneticiler dava konusu ana taşınmazda malik değildirler. Kat mülkiyetinin özelliği itibari ile uygulamada kat malikleri kurulu kararı ile yetki verildiği takdirde, kat maliki olmayan yönetici böyle bir davayı açabilir. Geri çevirme kararı üzerine davacı yöneticiler İ.ve M.'e yetki verildiğine dair bir kat malikleri kurulu kararı dosyaya konmamış, yönetim kurulu kararı konulmak suretiyle yetinilmiştir. Bu durumda böyle bir kararın mevcut olmadığı sonucuna varmak gerekmiştir.

Kat mülkiyeti Kanununun 35. maddesi yöneticinin bu sıfatı sebebi ile görev ve yetkilerini belirlemiştir. Bunların arasında, yukarıda açıklandığı gibi mülkiyet hakkı ile sıkısıkıya bağlantısı bulunan ortak yerlere vaki tecavüz ve mimarı projeye aykırı inşaat ve tadilat sebebi ile müdahalenin men'i davası açma yetkisi ve görevi yoktur.

Yukarıdaki hususlar dikkate alınarak aktif husumet ehliyeti bulunmadığı anlaşılan yöneticinin açtığı davaya bakılarak yazılı olduğu şekilde esas hakkında hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.04.1999 gününde oybirliğiyle karar verildi.

- - - Updated - - -

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E:1998/7477 - K:1998/8613

ESKİ H.GETİRME ( Bu Davanın Ancak Mülkiyet H.na Dayanılarak Açılabilmesi )
YÖNETİCİNİN GÖREV VE YETKİLERİ ( Ortak Yere Müdahelenin Men'i Davasının Kat Malikleri Kurulu Kararıyla Yetki Verilen Yönetici Tarafından Açılabilmesi )
KAT MALİKLERİ KURULU KARARLARI ( Müdahelenin Men'i Davasının Kurul Kararıyla Yetki Verilen Yönetici Tarafından Açılabilmesi )

ÖZET :

Dava, ortak yere müdahale ve projeye aykırılık sebebi ile müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirmeye ilişkindir. Böyle bir dava ancak, mülkiyet hakkına dayanılarak açılır. Kat mülkiyetinin özelliği itibarı ile kat malikleri kurulu kararı ile yetki verildiği takdirde, kat maliki olmayan yönetici dahi böyle bir davayı açabilir.

Dava, ortak yere müdahale ve projeye aykırılık sebebi ile müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirmeye ilişkindir. Böyle bir dava ancak, mülkiyet hakkına dayanılarak açılır. Kat mülkiyetinin özelliği itibarı ile uygulamada kat malikleri kurulu kararı ile yetki verildiği takdirde, kat maliki olmayan yönetici dahi böyle bir davayı açabilir. Geri çevirme kararı üzerine, davacı yöneticiye yetki verildiğine dair bir kat malikleri kurulu kararı dosyaya konulmamış, davacı yöneticinin vekilinin böyle bir karara gerek olmadığına dair dilekçesinin konulması ile yetinilmiştir. Bu durumda böyle bir kararın mevcut olmadığı sonucuna varmak gerekmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 35.maddesi yöneticinin bu sıfatı sebebi ile görev ve yetkilerini belirlemiştir. Bunların arasında, yukarıda açıklandığı gibi mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlantısı bulunan ortak yerlere vaki tecavüz ve mimari projeye aykırı inşaat ve tadilat sebebi ile müdahalenin men'i davası açma yetkisi ve görevi yoktur.

Yukarıdaki hususlar dikkate alınarak aktif husumet ehliyeti bulunmadığı anlaşılan yöneticinin açtığı davaya bakılarak yazılı olduğu şekilde esas hakkında hüküm tesisi doğru görülmemiştir.