Ehliyetsiz şekilde bir yayaya çarptım

hayırlı bayramlar herkese abilerim kardeşlerim.içinde bulunduğum bir durum var yardımcı olursanız sevinirim.

yaklaşık 4 ay önce bir düğünümüz vardı o gunde günün verdiği neşe sebebi alkol içtik 1 2 bardak çevirmeye düştüm ve ehliyetim alındı.

ve kısa bir süre önce emniyete gitmem gerekti aracımızı sattığımız için ve önüme bir abla atladı hiç bu tarafa bakmadı ve 30 km hızda giderken oldu bu olay bakmadığı için o gün hava çok sıcaktı asfalt kaygandı hızlıda değildik oldu ilerde babam bekliyodu emniyete yaklaşmıştım hemen durdum aşşağı indim ablanın yanına yerde yatıodu şükürler olsun bşey olmamıştı fazla babam koşarak geldi ablayı hastaneye indirdiler ben onun ynında hemen hastaneye indim tam hastanenin önüydü zaten olay yeri . babam gelen polislere kendi ehliyetini vermiş korktuğum için hepimiz oruçluydk ben ablayla ilgilenirken ve korktuğum için böyle bi yol izlemiş
ve hastaneye gittiğimizde ziyarete insanlık namına biz şikayetçiyiz demişler ailem teyzem anneannem gittiler ve onlarda anlaşıldığı üzere tazminat olayına girmeyi düşünüyolar . bu olay karşısında nasıl bir yol izlemeyelim üniversiteye hazırlanıyorum daha öncesinde polislk bile olmadım sabıka kaydı v.b olaylarım olmadı ceza v.b nasıl durumlarla karşılaşırım maddi durumumuzda şükür iyiyiz ama tazminat v.b durumları ödeyemem yardımcı olan elleriniz dert görmesin hayırlı bayramlar rabbim böyle olaylarla kimseyi sınamasın inşAllah.

Sana şu aşamada kimse yardımcı olmaz. Özellikle bu cümleni açıklamanı istiyorum.

maddi durumumuzda şükür iyiyiz ama tazminat v.b durumları ödeyemem.

Hem ehliyetin alıncak alkolden. Hem ehliyetsiz birine çarpacaksın. Suçu baban üstlenecek. Polisi kandıracaksın. Bi de tazminat vs ödemek istemiyorum diyeceksin.

30 km. hızla giderken biri önüme atladı sağa sola bakmadan demişsin. 30. km hızla giderken önüne biri atlasa, sen yoluna bakıyor olsan ani bir frenle enfazla 3-4 metreye zaten durursun. Kadın önüne 0 olcak derecede atlayacak değil.

Bu yorumuma bilgi vermenizi istiyorum, yorum yapmanızı değil gibisinden safsatalar zırvalayacak olanlar olabilir. Ki bu tiplemeler her dönem vardı. Ama buraya yorum yapabilen herkes insan ve herkesin gururu düşünceleri var. Kusura bakma ama bu yazına sana yardımcı olmak için fikir vermek yerine, yorum yapmak istedim.

Geçmiş olsun. Ve inşallah ADALET YERİNİ BULUR ve kadın kendisine çarpanın sen olduğunun farkına varmakla beraber, ehliyeti babanın verdiğini anlar...

Büyük harflerle ADALET YERİNİ BULUR dedim. Burda senin tazminatsız bu konudan sıyrılman için sana yorum yapacak kişiler bu büyük harfle yazdığım şeyin aksine yardımcı olmuş olur. Ve malesef ki bu sitede sana yardımcı olcak birini bulman mümkün değil. Zira burda sana yorum yapabilcek herkes ADALETTEN YANA..

Anlatımınız bana bir komşumu hatırlattı: Kendisine 17 yaşında birisi çarpmıştı, o zamanlar Türkiye'de hastahane imkanları da yok ve adamcağız içorganları açık, görünür bir şekilde (üzerinde bir örtü vardı onu kaldırınca böbrekleri görünüyordu, dün gibi hatırlarım hala) iki ay boyunca evinde karısının ve çocuklarının önünde acı çeke çeke vefat etti. Vefatından sonra eşi perişan olmamak için başka biriyle evlenmek zorunda kaldı, çocuklarının psikolojisi mahvoldu. Bir aile adeta yokoldu, tanıdığım en dürüst en şakacı en hayat dolu insanlardan biriydi ki o zamanlar yaşım küçüktü, çocukların sevgisini kazanmış birisi iyi biri olmalı diye düşünüyorum hala. Üzüldüğüm tek şey çarpan kişinin yüreğimizi ferahlatacak bir ceza almamış olmasıydı. Olayınızda "tazminat ödeyemem" demeniz değil de çarptığınız kişinin hayatını önemsemiyor oluşunuz beni çok rahatsız etti şahsen. Ceza almayacak olsanız dahi böyle birşeye sebep olduğunuz için ne azından üzülmeniz, zarar verdiğiniz kişinin zararını karşılamak için çırpınmanız, pişmanlık göstermeniz gerekirken "maddi durum iyi ama tazminat ödeyemem" şeklinde çarptığınız kişiyi aşağılayan bir tutum içinde olmanız beni rahatsız etti. Bu nedenle size yardımcı olmayı kendi adalet duygumla bağdaştıramıyorum. Yani herşeyi devlet zoruyla mı yapmak zorundayız? Şu an yurtdışında yaşıyorum karşıdan karşıya geçerken tek polis bile yokken gene de tümsürücüler durup geçmenizi bekliyorlar. Buna "otonomi" diyorlar. Yani bir lider olmadan, devletin baskı aracı olmadan, insanın kendi içindeki "devletin"="vicdanın" baskısıyla hareket etmesi. Mesela şu an çalıştığım şirkette Türkiye'deki gibi mesai saati yok. Çünkü insanlar mesaiye gelmez iseler şirketin zor durumda kalacağını biliyorlar ve şirkette mesaiye uyma zorunluluğu olmamasına rağmen herkes vicdanen bu yükü yerine getiriyor. Örnekler çoğaltılabilir. Lütfen çarptığınız kişiyle empati kurmayı deneyin. Hukuki konulardan daha önemlidir bu.