|
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 273 ada, 2 parsel sayılı taşınmazı, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın 2 yılı aşkın süredir işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının muvafakati ile taşınmazda oturduğunu, fuzuli şagil olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davalının kayıt maliki davacının rızası aleyhine çekişmeli taşınmaza müdahalesinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp, düşünüldü :
Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişmeli 2 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait bulunduğu, anılan yerin davalının işgalinde olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu işgal ve kullanmanın kayıt maliki davacının muvafakati ile sürdürüldüğü de sabittir. Esasen bu husus tarafların ve mahkemenin de kabulündedir.
Ancak, davacının eldeki dava ile birlikte muvafakatını geri aldığı açıktır.
SONUÇ: Hal böyle olunca; kayda üstünlük tanınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.2.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
|
